Pokora do życia

Także, młodsi! bądźcie poddani starszym, a wszyscy jedni drugim bądźcie poddani. Pokorą bądźcie wewnątrz ozdobieni, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje.

Drogi bracie, droga siostro! Dzisiaj podejmujemy bardzo trudny temat. Pokora – raczej nie kojarzy się człowiekowi z jakąś dobrą cechą. Często jest uważana za oznakę słabości,  powszechnie utożsamiana z poczuciem własnej bezwartościowości i niskiej samooceny. Mnie się jednak wydaje się, że pokory po prostu nie rozumiemy lub jej nie lubimy. Według takiego rozumienia człowiek pokorny to ten, który chodzi ze spuszczoną głową, poniża się i pozwala się upokarzać, daje sobą manipulować, nie ma własnego zdania, wycofuje się i unika odpowiedzialności. Czy Jezus zatem nie wymaga od nas zbyt wiele? Czy tak ma wyglądać moje i Twoje życie, drogi bracie i droga siostro? Mam nadstawiać swoje policzki i dać się upokarzać przez inne osoby, nie podejmując żadnych działań?

Musimy sobie uświadomić, iż z ludzkiego punktu myślenia, pokora nie oznacza wcale, że jesteśmy gorsi lub bezwartościowi. Przekonanie o tym, że jesteśmy „wadliwi” i „niekompletni” może być przejawem braku zrozumienia, czym jest życie w pokorze. Przeciwnie, pokora to wyznacznik mądrości i przekonanie, że każdy z nas jest wyposażony w talenty i zdolności, aby dzielić się nimi z każdym spotkanym człowiekiem. To pewność, że każdy ma do odegrania ważną rolę w życiu. Pokora to świadomość, że jesteśmy mądrzy, ale nie wszechwiedzący.

Jezus – przykład pokory

Moi drodzy, Jezus dał nam prawdziwy obraz pokory. Pokora Jezusa nie pozwoliła Mu osądzać nikogo. To jedynie Bóg jest Sędzią sprawiedliwym wszystkich ludzi; a każdy człowiek, który osądza innych, zajmuje miejsce, które tylko Bóg ma prawo zajmować. Jako człowiek na ziemi, Jezus powiedział: “Ja nikogo nie sądzę” (J 8:15). On powierzył cały sąd Swojemu Ojcu. Pokora Jezusa, w całej swej doskonałości, jest widziana w Jego śmierci. Nigdy nikt nie doświadczył bardziej niesprawiedliwej próby niż ta, przez którą przeszedł sam Pan Jezus. On w milczeniu poddawał się okaleczaniu, zniewadze, niesprawiedliwości, upokarzaniu i ośmieszaniu. Nie rzucał przekleństw w kierunku swoich wrogów. Nie groził nikomu zemstą, ani nie wzywał anielskiej pomocy. Zrezygnował ze wszystkich swoich praw przynależących Synowi Bożemu. “Zaciśnięta pięść” jest odpowiednim symbolem dla rasy ludzkiej – oznaczającym zarówno pragnienie zachowania swoich praw, uprawnień i majętności, jak i pragnienie walki w przypadku bycia zaatakowanym. Jezus natomiast chętnie otworzył swe dłonie, aby wbito Mu w nie gwoździe. Jego dłonie zawsze były otwarte i dawały, dawały, dawały. Swoje własne życie również oddał. To jest prawdziwa pokora.

Nie wspominając moi drodzy o tym, że już same przyjście Jezusa na świat było prawdziwym objawieniem pokory. “Jako człowiek uniżył samego siebie”. Narodził się w nędznej szopie ze zwierzętami. Dzisiaj to nie do przyjęcia. Wielu z nas by powiedziało „ale jak to? moje dziecko ma się urodzić w stajni?”. Został najbardziej upokorzonym człowiekiem jakiego możemy sobie wyobrazić. Stał się nikim, aby Bóg mógł stać się wszystkim. To jest prawdziwa pokora. Jezus utożsamiał się całkowicie z człowiekiem. Wierzył, że każdy człowiek jest równy przed Bogiem, niezależnie od rasy, rodziny z jakiej pochodzi, pozycji w społeczeństwie.

Moja pokora

A jakie jest moje życie? Czy codziennie to ja jestem pępkiem świata? Wszystko wiem, jestem najmądrzejszy na całym moim osiedlu, nie zwarzając na słowa innych osób? Jak ja podchodzę do drugiego człowieka? Staram się go rozumieć i stawiam jego potrzeby na pierwszym miejscu, czy jednak myślę tylko o sobie? Pamiętaj jednak, że pokora to nie oznaka słabości i bezużyteczności. To wielka i potrzebna dzisiejszemu człowiekowi cecha.

„Któż z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie do niego, gdy ten przyjdzie z pola: «Chodź zaraz i zasiądź do stołu»? Czy nie powie mu raczej: «Przygotuj mi posiłek, przepasz się i usługuj mi, aż się najem i napiję. Ty będziesz jadł i pił potem»? Czy dziękuje słudze za to, że wykonał polecenie? Tak i wy, kiedy wykonacie wszystko, co wam polecono, mówcie: «Jesteśmy nieużytecznymi sługami. Wykonaliśmy to, co było naszą powinnością»”.”

4 komentarze do “Pokora do życia

  • 16 lipca 2021 o 08:45
    Permalink

    Panie Redaktorze, gdzie ten artykuł, czekamy 🙂

    Odpowiedz
    • 18 lipca 2021 o 19:53
      Permalink

      Witaj moja droga 😀 Prawda, nastąpi bardzo duże opóźnienie w artykule ale nadrobimy 🙂 Dziękuje serdecznie za komentarz. 😛

      Odpowiedz
      • 28 sierpnia 2021 o 11:11
        Permalink

        Z pokorą przyjmować to, co daje nam życie, to wielka sztuka. Jedynym źródłem siły może być Jezus i wiara w to, że jest dla nas jakiś plan, którego jeszcze nie znamy.

        Odpowiedz
        • 3 września 2021 o 18:15
          Permalink

          Prawda 😉 Dzisiejsze czasy pokazują, że chcemy więcej i więcej ale nie potrafimy się cieszyć z tego, co już mamy. Ciągle nam mało… W tym jednak problem, że jak będziemy tak ciągle dążyć do posiadania wszystkiego, to nie będziemy mieć czasu na to, co już mamy…
          Dzięki za komentarz! ♥

          Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.